Гэтай вандроўкі я чакала роўна год — акурат зь мінулагодняга заплыву па Нёману. Выправіліся мы сёлета тым жа маршрутам і кампаніяй, што і год таму. Ужо без хваляваньняў, а з сьвяточным прадчуваньнем пабачыць «месцы былой славы». Мы проста яшчэ ня ведалі, што Нёман нас таксама чакае і прыдумляе нам новыя экстрэмальныя выпрабаваньні: вада паднялася на два мэтры (!), рыба літаральна выскоквае на ледзь бачныя берагі, балоты непраходныя, бабровыя плаціны непераадольныя. Экстрым, некранутая прыгажосьць, крытычныя сытуацыі і пошукі рашэньняў, адказнасьць і камандная праца — Нёман той яшчэ настаўнік. Але й мы ня лыкам шытыя.

­­­

З набліжэньнем лета ўсё актыўней праглядаюцца маршруты, куды павандраваць гэтым разам. Крым не навінка для беларусаў. І мы там бывалі ня раз. Але мінулым летам мы выправіліся не на сваіх дваіх і не на цягніках. А ўпершыню на аўто. Пералапацілі Сеціва ў пошуках парадаў і ехалі туды, можна сказаць, зь імунітэтам. Але досьвед вандроўкі паказаў: вучыцца на чужых памылках добра, але магчымасьцяў ва Ўкраіне і для сваіх адкрыцьцяў хапае. У артыкуле – практычныя занатоўкі з аўтавандроўкі ў Крым і ўражаньні з першай доўгай вандроўкі (3200 км) вачыма чалавека з задняга сядзеньня аўто.

Пэўна, прышпільна, калі ў 24 гады цябе называюць навальніцай фрыстайл мотакросу і легендай сусьветнага спорту. Праўда, у гэтым няма нічога дзіўнага… калі на мотабайк ты ўпершыню сеў у 3 гады. Самы тытуляваны мотафрыстайлер амэрыканец Трэвіс Пастрана ў сядло сеў крыху пазьней, чым навучыўся хадзіць.

Скарыць Эўропу: кампанія, шэнген і аўтаспын — лепшыя памагатыя ў дзёрзкай задумцы. Алесь Герасіменка і Кацярына Безмацерных выправіліся зь Менску ў 24-дзённае падарожжа праз Украіну, Польшчу, Чэхію, Аўстрыю з першапачатковай мэтай даехаць да Італіі. Карысныя занатоўкі пра эўрапейскі аўтаспын і ўласныя адкрыцьці ад сустрэтых людзей, гарадоў, дарог — у аповедзе.

«Цяпер вы здольныя бачыць тое, чаго ня бачу я», — кажа нам паляк Рафал. Але, бо мы ў стане вандроўкі. Дарога — асаблівае вымярэньне. Тыдзень тут тоесны месяцу, а ежа ў тры разы больш смачная.

Калі сябар прапанаваў выправіцца ў шматдзённую вандроўку на байдарках па Нёмане, я пагадзілася без ваганьняў, уявіўшы экстрым, смажанае сала на вогнішчы, песьні пад гітару, загарэлую ад летняга сонца скуру і ўласны выраз твару, зь якім я буду распавядаць сябрам, што прайшла 60 кілямэтраў на байдарцы па Нёмане. Было адно але: я ішла ўпершыню.

Калі вы таксама аматар прыгодаў, чулі пра байдаркі, але не хадзілі — чытайце, як гэта і да чаго рыхтавацца. Да таго ж сам Нёман — гэта само па сабе незабыўна. ­

Адным гуканьнем вясны тут справу, здаецца, й ня вырашыш. Цёплыя дзянькі ў мінулыя выходныя выцягнулі нас на разьведку боем на Менскае мора. З убачанага і адчутага можна сказаць адно — лета ня хутка. Але будзем больш дзёрзкімі. 17 сакавіка ў Graffiti Rahis ладзіць канцэрт «Пароль у лета».

У эпоху глябалізацыі адлегласьць значна скарачаецца. Гэты артыкул-інтэрвію пра маладую дзяўчыну, што вырашыла праверыць гэта на сабе і выправілася ў падарожжа вакол сьвету.

Са школьных падручнікаў гісторыі запомніліся расповеды пра вялікія эпохі ў разьвіцьці чалавецтва – каменны век, сярэднявечча, новы час... У 20-м і тым больш 21-м стагодзьдзі ход гісторыі паскорыўся і тым самым даў шанец людзям, што жывуць зараз, назіраць і ўдзельнічаць ня проста ў гістарычных, а эпахальных падзеях. Ці не самым важным і вызначальным фактарам сучаснасьці зьяўляецца глябалізацыя.

«Шмат месца не займаю, аддзячу чым змагу». Што б вы адказалі на такі просты ліст ад невядомага? Для сяброў адной з самых цікавых сеціўных суполак The Hospitality Сlub адказ відавочны: «Прыяжджай!» 

Здолелі б жыць у закінутым доме ды яшчэ й нелегальна? Большасьць людзей марыць пра ўласны жыльлёвы куточак. А ёсьць людзі, якія жывуць у сквотах. П’ю лагодна-цёплую гарбату, хутаюся ў футра. Рукі мерзнуць, аднак… І усё ж неверагодна радасна! Бо я ў самым сапраўдным СКВОЦЕ - маленькай высьпе анархіі ў горадзе Варшава. 

Ёсьць, напэўна, аматары, якія сустрэнуць новы год ня ў цёплых кватэрках, а на вышыні 5642 мэтры - на Эльбрусе. Каманда ж беларусаў, сьвяткуючы новы год дома, сярод дасягненьняў года будзе ўзгадваць і пра скарэньне Эльбруса. Апошняя частка нататак з вандроўкі Зьмітра Гліндзіча разам з групай іншых беларускіх альпіністаў у горы Каўказу.