Маршрутка несла нас на поўнач, умела абганяючы ў цемры яркія ліхтарыкі аўто і фураў. У паўзах паміж песьнямі ў плэеры прарываліся гучныя папсовыя рытмы з магнітолы. «Куды збочваць?» — пытаецца кіроўца, углядаючыся праз акуляры ў цемру, мінуўшы знак «Лявошкі». Мы за Браславам, рэшта пасажыраў ужо выйшла на канцавым прыпынку, на вечаровай шашы бязьлюдна. «Ня памятаю, вы нас везьлі туды мінулым годам», — адказвае Віка. Якраз год таму, такой жа восеньню, яна са Зьмітром ужо была тут. Праз шэраг уражаных расповедаў сёлета нас едзе ўжо шасьцёра.

Цяжка назваць Менск горадам з разьвітай інфраструктурай грамадзкага харчаваньня і адпачынку. Але штогод тут зьяўляюцца і зьнікаюць шматлікія бары, рэстараны, клюбы. Большасьць зь іх накіраваная на даволі заможную аўдыторыю, здольную плаціць за дарагія стравы і напоі.

Тым ня менш, у Менску застаюцца сапраўдныя артэфакты мінулага — бутэрбродныя, закусачныя, старыя савецкія буфэты. Тут можна нядорага выпіць піва ці чагосьці мацней, пазнаёміцца са спэцыфічнай аўдыторыяй такіх установаў і не выпендрывацца наконт смаку Гінэсу ці якасьці аленіны пад вінным соўсам. У такіх месцах перад вамі ня будуць дэфіляваць ветлівыя даўганогія афіцыянткі, а грузныя жанчыны за барнай стойкай могуць адборна нахаміць.

У маім уласным сьпісе такіх мясьцінаў ня так і шмат, а частка зь іх ужо зьнікла, але я з радасьцю правяду вас па некаторых зь іх.

Праект Кодэксу аб адукацыі прадугледжвае разьмеркаваньне студэнта ў тым выпадку, калі большая палова яго навучаньня праходзіла за кошт бюджэту. Законапраект рыхтуе і іншыя сюрпрызы для студэнтаў.

Гэтай вандроўкі я чакала роўна год — акурат зь мінулагодняга заплыву па Нёману. Выправіліся мы сёлета тым жа маршрутам і кампаніяй, што і год таму. Ужо без хваляваньняў, а з сьвяточным прадчуваньнем пабачыць «месцы былой славы». Мы проста яшчэ ня ведалі, што Нёман нас таксама чакае і прыдумляе нам новыя экстрэмальныя выпрабаваньні: вада паднялася на два мэтры (!), рыба літаральна выскоквае на ледзь бачныя берагі, балоты непраходныя, бабровыя плаціны непераадольныя. Экстрым, некранутая прыгажосьць, крытычныя сытуацыі і пошукі рашэньняў, адказнасьць і камандная праца — Нёман той яшчэ настаўнік. Але й мы ня лыкам шытыя.

Дажджлівы чэрвень мінуў, сонца прыпякае і наперадзе яшчэ два месяцы лета. Новыя адкрыцьці, прыгоды, тусоўкі і асабістыя рэкорды — грэх пратупіцца ўсё лета на працы ці проста ў горадзе. Нават за адныя выходныя можна пасьпець безьліч усяго. Прапануем прабегчыся па публікацыях Generation.bY з расповедамі пра тое, што ўжо пройдзена/паспрабавана/зацэнена: ад скокаў з парашутам ці скарэньня Эльбруса да вандровак па Беларусі і наведваньня буйных фэстаў.

У Менску прайшла першая гульня новага сэзону праекту гарадзкога арыентаваньня «АДрыў». Гульня сабрала рэкордныя 400 удзельнікаў у трох катэгорыях, якія шукалі, сярод іншага, палутарныя ворганы на сьценах менскіх шпіталяў і дыгераў у намёце.

Вечарына пройдзе ў менскім клюбе Step з удзелам гуртоў «Аддис Абеба», «Тёплые Вещи», «Трайвер Лету», Botanic project, а таксама Papa Bo Selektah, Dj MagiC, Dj Alex Skiba, Dj fireandash.

Калі такое кіно як «Д’ябл носіць Прада», «Сэкс у вялікім горадзе» вам падабаецца, то «Шапаголік» (Confessions of a Shopaholic) для вас. Лёгкі, гумарыстычны фільм зь непрывабнай назвай пра брэндавыя рэчы і каханьне. Тыповая амэрыканская гісторыя з заблытаным сюжэтам і хэпі эндам.

Сэзон адпачынкаў гурт «Крамбамбуля» распачынае вялікім канцэртным круізам па Беларусі. А ў гарачы на канцэрты менскі травень музыкі бадзёра прапануюць сольны канцэрт «Хвалі пазытыву», дзе будуць сьвяткаваць дзень незалежнасьці Чарнагорыі. Далей у матэрыяле — пра шоў, пра запаветы сапраўднага чарнагорца і тур па краіне.

Так і ня здолелі вырвацца на адпачынак і наведаць якое культавае турыстычнае месца? Ня варта сумаваці - большасьць турыстаў расчароўваецца, калі ўвачавідкі бачыць знаёмыя па паштоўках і кніжках мясьціны і забудовы. У «чорным сьпісе» нават Эйфэлева вежа і Мона Ліза.