Ніякай дэпрэсіі і арытміі

11 красавіка адбылося закрыцьцё выставы жывапісу і графікі Ігара Варашкевіча і Нікі Сандрос. Нечакана для іх саміх «Дэпрэсія і Арытмія: жывапіс і графіка жывых людзей» выклікала вялікі рэзананс. Выставаю вылазкі «жывых людзей» — насельнікаў livejournal — у рэальнае жыцьцё не абмяжуюцца. Ніка дзеліцца шалёнымі плянамі на будучыню, а Ігар — уражаньнямі ад выставы.­

Адным з абавязковых рытуалаў на выставе, калі там прысутнічала Ніка, была разьвіртуалізацыя. Калі б не было жж-карыстальніцы muha_elka, ці даведаліся мы пра няпростыя ўзаемаадносіны Панды і Озі? А калі б d_yuzik не зьявіўся, ці раскрылі б для сябе аматары гурта «Крама» яшчэ адзін талент Ігара Варашкевіча?

«Роля жж, насамрэч, велізарная. Усе малюнкі пачалі жыць у жж, там яны палюбіліся. Камэнтары людзей, іх любоў даюць моц і натхненьне, сьмеласьць іх паказаць. Так бы я не наважылася», — патлумачыла ролю livejournal Ніка.

Ролю жж адзначыў Generation.by і Ігар Варашкевіч. Сам ён ня так часта зьяўляўся на выставе, але вынікамі задаволены:

«Гэта быў такі невялічкі выбух у грамадзтве, якое цікавіцца мастацтвам. Выстава была зробленая экспромтам, яна была неафіцыйнаю, а ўсё афіцыйнае шмат каму абрыдла».

Да арганізацыйных пытаньняў Варашкевіч дачыненьня ня меў і па ягоным прызнаньні «проста праставіў працы».

Нават саміх аўтараў спужалі кошты на іх творы. Аднак нягледзячы на, часам, шасьцізначныя лічбы, малюнкі як Ігара, так і Нікі ўсё ж набывалі, хоць і ня шмат:

«На пэрыяд выставы яны вельмі дорага каштуюць. Але я радая, што нічога не прадаецца, бо ёсьць прапанова зьезьдзіць з выставаю ў Варшаву. А пасьля я, магчыма, буду вывешваць іх альбо ў жж на продаж, альбо тут, у «Падземцы», — абяцае Ніка.

Выстава сапраўды карысталася папулярнасьцю, пра яе пісалі і размаўлялі, афіцыйна і не. Ніка клянецца, што не чакала такой зацікаўленасьці. Праўда, ня ўсе водгукі былі станоўчыя. Крытыка з вуснаў Адама Глёбуса выклікала ў Нікі пратэст, што выліўся ў ідэю стварэньня Згуртаваньня непрафэсійных прафэсіяналаў:

«Зараз выстава закрыецца, я падумаю, якія ў мяне на гэты конт ёсьць ідэі — і распачну абмеркаваньне наступных праектаў у жж, прычым масавае, каб ніхто не прапусьціў. Калі набярэцца патрэбная колькасьць зацікаўленых асобаў, мы зьбярэмся дзе-небудзь у горадзе за кубкам піва альбо гарбаты — і будзем прыдумляць спосаб рэалізацыі: сайт, выстава…»

Прычым, да Згуртаваньня змогуць далучыцца ня толькі непрафэсійныя прафэсіяналы ў жывапісе, але і тыя, хто ўмее рабіць розныя рознасьці рукамі, напрыклад, нікіна ўнівэрская сяброўка Ёлка размалёўвае бутэлькі, а Ніка да таго ж і пляце: спачатку гэта былі «лялькі-лялькі, але зараз збольшага лялькі-панды». 

«У іншых краінах жж-паці, а ў нас будзе жж-сям’я»

«У нашых жж жыцьцё непараўнальна цікавейшае за рэальнае. Я хаджу на працу, вяртаюся дахаты — і я проста ня ведаю, што ў горадзе адбываецца. Я ня ведаю, куды мне пайсьці… Я ня ведаю, што тут ёсьць, апроч жж. Вось. І я лічу, што прысьпеў час нам усім непрафэсіяналам, маладым, прыгожым і шалёным, выходзіць з нашых падпольляў — і ладзіць маштабныя акцыі», — заклікае Ніка.

І ў яе нават ёсьць ідэя рэалізацыі:

«У нас задуманы фэст — пад Менскам мы знайшлі цудоўнае месца: цудоўная хатка, цудоўная лазьня, цудоўны лес, цудоўная рэчка. Там ёсьць магчымасьць ладзіць улетку вялікія тусоўкі: у пятніцу людзі прыехалі і да нядзелі грэюць жываты, слухаюць музыку… Будзе цудоўна! Жывым людзям, ЖЖыстам, трэба камунікаваць у рэальнасьці!»

Ніка ўжо жыве ў сваім жж-сьвеце. Ейная рэальна сям’я — гэта толькі мама. Дзякуючы віртуальнаму сьвету ў жыцьці muha_elkі ёсьць і папа, і сёстры (напрыклад, Руся), і пляменьніца (Ежака, яна жа Каця Пытлева). У сям’і пакуль няма бабуль ды ўнучак — месцы вакантныя:)

«Мы гуляем у такую вялікую гульню — і самі ў яе верым. Бывае, у нас зьяўляецца новы сваяк і ў яго могуць завязацца рамантычныя адносіны зь іншымі сваякамі — і мы ім кажам „вы ж сваякі, як можна!“. У іншых краінах жж-паці, а ў нас будзе жж сям’я. І мы, беларусы, гэтай сям’ёй усіх задавім — і выйдзем на міжнародны ўзровень».

Сусед Нікі па выставе і па жыцьці Ігар Варашкевіч сваё месца ў гульні дакладна назваць ня можа:

«Напэўна ўдзельнічаю, але сваю ролю ня ведаю, мы проста сябруем».

У той час, як Ніка ўжо напрыдумляла вялікую колькасьць падзей, Ігар нічога зьвязанага з мастацтвам не плянуе. Але рыхтуецца да шэрагу канцэртаў у траўні.

Аўтар фота Юра Сідун